2017 έτος καμπής: Από το τέλος της νέας τάξης πραγμάτων της μετα-Σοβιετικής εποχής προς μια νέα παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφάλειας.

Το 2017 δείχνει ότι θα είναι μια πολύ σημαντική χρονιά για τον πλανήτη. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει γράφεται ιστορία και υπό αυτήν την έννοια όλες οι στιγμές είναι αναμφίβολα σημαντικές στο συνεχές του χρόνου και της εξέλιξης της. Η νέα αυτή χρονιά όμως, το 2017, δείχνει δυνητικά να είναι μια από εκείνες τις χρονιές όπου θα σημαδέψουν όχι μόνο την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, αλλά πιθανά και όλο αυτόν τον αιώνα... αν και το 2018 ίσως προκύψει ακόμα πιο δυναμικό.

Οι λόγοι που αυτή η χρονιά, το 2017 δηλαδή, προβλέπεται να μείνει έντονα χαραγμένη στην ιστορική μνήμη του μέλλοντος είναι πολλοί. Για να συμπυκνώσουμε όμως, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτή η χρονιά δείχνει να συγκεντρώνει πολύ ενέργεια και δυναμικά στοιχεία από διεργασίες πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές και γεωπολιτικές που εξελίσσονταν για σχεδόν μια δεκαετία ή κάπου από το 2008. Αλλά και δυναμικές επίσης που πάνε πολύ πίσω, σχεδόν από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα. Και το αμάλγαμα αυτής της συμπύκνωσης δεν είναι άλλο από την εξής διαπίστωση που τείνει να γίνει και συνειδητοποίηση: Ο ύστερος μεταπολεμικός και μετά Σοβιετικός κόσμος είναι μια παταγώδης αποτυχία! Με πιο απλά λόγια η πολλά βαριά εξαγγελθείσα νέα τάξη πραγμάτων (ΝΤΠ) όπως αυτήν την ανήγγειλε ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 90 δείχνει ότι φτάνει στο δραματικό της φινάλε.

Συνάντηση Ομπάμα - Μέρκελ στον Λευκό Οίκο και το ζήτημα της Ελλάδας. Οι μικρές λεπτομέρειες και η "άλλη γλώσσα" της διπλωματίας.

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου. Η Καγκελάριος της Γερμανίας επισκέπτεται τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Μια πολύ σημαντική συνάντηση που στην ατζέντα της είχε κρίσιμα ζητήματα όπως το θέμα της Ουκρανίας, θέματα παγκόσμιας ασφάλειας, την παγκόσμια οικονομία και ανάπτυξη.

Σημαντική σημασία βέβαια για την χώρα μας και το Ελληνικό ζήτημα το οποίο όπως φάνηκε ήταν ψηλά στην ατζέντα της συνάντησης. Σίγουρα για τους Αμερικάνους αλλά όχι και για τους Γερμανούς οι οποίοι μάλιστα προσπάθησαν να το υποβαθμίσουν. Πριν προχωρήσουμε όμως στο πως βγαίνει αυτό το συμπέρασμα και τους λόγους της στάσης αυτής της καγκελαρίου, ας δούμε πως αποτύπωσαν επιγραμματικά οι δύο ηγέτες τις θέσεις τους για το θέμα που μας ενδιαφέρει άμεσα.

Ένας κόσμος που αλλάζει: Από τον "δημοσιονομικό γκρεμό" των ΗΠΑ στο τέλος της νέας τάξης πραγμάτων και ο αθέατος ενδο-καπιταλιστικός ιδεολογικός πόλεμος.

15 Σεπτεμβρίου 2008, μουδιασμένη η παγκόσμια κοινή γνώμη ακούει για την μεγαλύτερη, όπως χαρακτηρίστηκε, χρεοκοπία χρηματοπιστωτικού ιδρύματος. Η Λίμαν Μπράδερς (Lehman Brothers) στις ΗΠΑ καταρρέει και καταφεύγει στο πτωχευτικό δίκαιο της χώρας. Το δραματικό κορύφωμα μιας διαδικασίας που ξεκίνησε κάπου το 2006 ή το 2007 σηματοδοτώντας την πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση του 21ου αιώνα. Για πολλούς εφάμιλλη με αυτήν του 1929, όχι άδικα. Οι εξελίξεις ραγδαίες και σαν ντόμινο απλώνονται σε όλη την υφήλιο, για να φτάσουμε μόλις ένα χρόνο μετά να μιλάμε ακόμα και για κρίση εθνικών χρεών με πυρήνα τις χώρες της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Ο κόσμος πια δεν είναι ο ίδιος. Μια εποχή ρευστότητας και αβεβαιότητας ανατέλλει και το διακύβευμα δεν είναι άλλο παρά το ίδιο το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας, περισσότερο όμως το ποιο θα είναι το οικονομικό μοντέλο που θα διαδεχθεί ή θα επικρατήσει σε απάντηση της μέχρι τώρα πορείας.

"Νέα τάξη" και "παγκοσμιοποίηση" - από τον ιστορικό προσδιορισμό αυτών των εννοιών στις θεωρίες συνωμοσίας και τον άγνωστο μύθο του Νεμρώδ

Όλοι έχουμε ακούσει τις λέξεις "νέα τάξη πραγμάτων" και "παγκοσμιοποίηση" και στους περισσότερους το μυαλό τους πάει στην συνομωσιολογία. Όχι άδικα, γιατί η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι όροι συνοδεύονται πολλές φορές από διάφορες θεωρίες οι οποίες φαντάζουν "υπερβολικές". Συχνά έχουν περιεχόμενο καταστροφολογικό για την ανθρωπότητα και τις κοινωνίες προκαλώντας έτσι φόβο και τρόμο στους εύπιστους και σαρκασμό ή κυνική περιφρόνηση στους σκεπτικιστές.

Η αλήθεια όμως στην πραγματικότητα είναι ότι αυτοί οι δύο όροι δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με θεωρίες συνωμοσίας. Τουναντίον, έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στην ιστορία του νεότερου πολιτισμού από πολιτικούς, ιστορικές προσωπικότητες και διανοούμενους. Η επιστήμη της ιστορίας τους υιοθέτησε, εξειδικεύοντας τους ωστόσο ως όρους συναφείς με την πολιτική και ιστορική τους έννοια και διαχωρίζοντας τους από διάφορους συσχετισμούς με τις θεωρίες συνωμοσίας.

ΗΠΑ: Έτοιμες για χτύπημα "χειρουργικής" επέμβασης στην Συρία;

Λίγο πριν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα και κατά την συνάντησή του στον λευκό οίκο με επισήμους από τις Βαλτικές χώρες, αναφερόμενος στο θέμα της Συρίας είπε, ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν το ενδεχόμενο μιας εξειδικευμένης επέμβασης στην Συρία αποκλείοντας οποιαδήποτε εκτεταμένη εμπλοκή με χερσαίες δυνάμεις. Επεσήμανε μάλιστα ότι αν η επέμβαση γίνει, αυτή θα έχει χαρακτήρα "χειρουργικό" με σκοπό την καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Συρίας και θα είναι περιορισμένης χρονικής διάρκειας. Υπάρχουν όμως διάφορα οξύμωρα σε αυτή την πρόθεση "ελαφράς" επέμβασης στην Συρία...

Μέρκελ: Εμπάργκο όπλων και κυρώσεις για την Αίγυπτο - Οι μεγάλες γεωπολιτικές προεκτάσεις πίσω από μια "μικρή" δήλωση.

Την απαγόρευση πώλησης όπλων στην Αίγυπτο στο πλαίσιο μιας συντονισμένης αντίδρασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη βία που μαστίζει τη χώρα προτείνει η Γερμανία.

Μιλώντας στο γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό ZDF η Merkel είπε πως οι εξαγωγές όπλων «θα πρέπει να υπόκεινται σε μέτρα που δείχνουν ξεκάθαρα το σκεπτικισμό μας σε σχέση με όσο συμβαίνουν στην Αίγυπτο αυτή τη στιγμή». «Όσο περίπλοκη και να είναι η πολιτική κατάσταση, η βία δεν αποτελεί λύση», πρόσθεσε. «Κανείς, είτε ανήκει στο στρατό, είτε όχι, δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί βία κατά των πολιτών».

...και ίσως θα ήθελε να συμπληρώσει ότι η οικονομική βία κατά των πολιτών και η εξαθλίωση των λαών μέσω των πολιτικών λιτότητας και των μνημονίων είναι επιτρεπτή, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...

Αλήθεια όμως, γιατί η Γερμανία κάνει αυτήν την πρόταση για την Αίγυπτο; Πως ξάφνου και σε αντίθεση με τα όσο μας έχει συνηθίσει η Γερμανική εξωτερική πολιτική, ενεργοποιείται εντόνως στα πράγματα της λεγόμενης Αραβικής άνοιξης; Έχει συμφέροντα η Γερμανία στην Βόρειο Αφρική και την Μέση Ανατολή και πως και σε τι βαθμό έχει εμπλακεί στα τεκταινόμενα αυτών των περιοχών; Σχετίζεται η Γερμανία με την λεγόμενη ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την δημιουργία ενός σύγχρονου χαλιφάτου στον Μουσουλμανικό κόσμο; Οι απαντήσεις που μπορούμε να λάβουμε σε αυτά τα ερωτήματα είναι κρίσιμες και έχουν τεράστιο γεωπολιτικό αντίκτυπο για την σταθερότητα και την ασφάλεια της Μεσογείου. Και προφανώς οι δυναμικές που δημιουργούνται σε αυτό το επίπεδο από τις δραστηριότητες της “φίλου και σωτήριας” χώρας δεν είναι καθόλου θετικές για εμάς, αλλά πιθανά ακόμα και για όλον τον κόσμο! Και δεν πρόκειται για συνωμοσιολογία. Δεδομένα, γεγονότα και καταστάσεις που προκύπτουν εξ αντανακλάσεως από αποτελέσματα πραγμάτων μαρτυρούν ότι κάτι τέτοιο όχι μόνο υφίσταται αλλά έχει ήδη ξεκινήσει και συντελείται.

Συνάντηση Ομπάμα-Σαμαρά: Επιτυχία μιας... προαναγγελθείσας επιτυχίας;

Ήλθον είδον και απήλθον... η είδηση από την επίσκεψη Σαμαρά στην Ουάσιγκτον είναι ότι δεν υπήρξε... είδηση.

Ο συστημικός τύπος και η κυβέρνηση πανηγύρισαν τα περί λιτότητας του Ομπάμα δημιουργώντας άλλο ένα οξύμωρο μέσα στα άλλα τόσα τους. Οι ίδιοι που μέχρι πρότινος υποστήριζαν την συνταγή των μνημονίων και της λιτότητας ως μονόδρομο, τώρα πανηγυρίζουν την δήλωση του Ομπάμα “Στις προκλήσεις που σημειώνονται δεν μπορούμε να βλέπουμε την λιτότητα ως λύση”... άρα δηλαδή, πως θα αντιμετωπίσουν στο εσωτερικό, τους ως τώρα “επικίνδυνους” και “γραφικούς” επικριτές αυτών των πολιτικών; ως “Ομπαμικούς”;

Ντίσνεϊ: Πως να φτιάξετε έναν ναζί - ένα διαχρονικό ταινιάκι (VID)

1943 και ενώ μαίνεται ο τελευταίος μεγάλος πόλεμος, ο Ντίσνεϊ παράγει μια σειρά από 32 ταινίες μικρού μήκους κινούμενων σχεδίων βάση συμβολαίου με την Αμερικάνικη κυβέρνηση. 

Το περιεχόμενο αυτών των ταινιών σχετίζεται σαφέστατα με το πολεμικό κλίμα της εποχής και δεν αποτελεί εξαίρεση της προπαγανδιστικής λογικής και προσπάθειας της κυβέρνησης να επιστρατεύσει το πιο ισχυρό της όπλο σε αυτήν την κατεύθυνση, την βιομηχανία θεάματος και το "Χόλιγουντ".

Αναμφίβολα τέτοιες επιλογές μπορεί να κρίνονται αρνητικά τις περισσότερες φορές καθώς η τέχνη είναι και οφείλει να είναι, αδέσμευτη και ανεξάρτητη. Είναι άλλο πράγμα η στρατευμένη τέχνη η οποία προκύπτει ως στάση ζωής και επιλογή του δημιουργού και άλλο πράγμα η κατευθυνόμενη επέμβαση τρίτων ή η κατά παραγγελία δημιουργία που υποκινείται από σκοπιμότητες. Το πρώτο βέβαια και τούμπαλιν, μπορεί να συναντήσει το δεύτερο, οπότε εδώ ξεκινάνε τα προβλήματα. Είναι ένα θέμα που απασχολεί πολλούς κύκλους διανοούμενων και καλλιτεχνών, ωστόσο στο τέλος της ημέρας, η ιστορία είναι αυτή που από μόνη της κρίνει και αποφασίζει.

Στην Αθήνα την Κυριακή 21 Ιουλίου Ο Υπουργός οικονομικών των ΗΠΑ

Ο ΥΠΟΚ των ΗΠΑ Τζακ Λου (Jack Lew)

Η σημασία μιας επίσκεψης που “περνάει” στα ψιλά γράμματα του τύπου...

Την Αθήνα θα επισκεφθεί την Κυριακή 21 Ιουλίου ο Αμερικάνος υπουργός οικονομικών Τζακ Λου (Jack Lew) όπως ανακοίνωσε το Αμερικάνικο υπουργείο. Ο Κύριος Τζακ Λου θα μεταβεί στην Αθήνα μετά τη λήξη της συνόδου των υπουργών Οικονομικών και των κεντρικών τραπεζιτών της Ομάδας των Είκοσι (G20) στην Μόσχα το Σαββατοκύριακο και θα έχει συνομιλίες με τον υπουργό οικονομικών κύριο Γιάννη Στουρνάρα, όπως επίσης και με τον Έλληνα πρωθυπουργό κύριο Αντώνη Σαμαρά, σχετικά με την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την οικονομική ανάπτυξη... τουλάχιστον η ανακοίνωση αυτό ορίζει ότι θα είναι το πλαίσιο των συνομιλιών, είναι όμως έτσι;

Ο Σαμαράς στην Ουάσιγκτον στις 8 Αυγούστου

Έκλεισε η πολυπόθητη συνάντηση ύστερα από πολύμηνη προσπάθεια μετά την ακύρωση-πάγο του προηγούμενου ραντεβού τον Ιούνιο.

 

Σχεδόν τρία χρόνια έχει να επισκεφθεί ο Κος Σαμαράς τις ΗΠΑ. Γιατί τώρα; Προέκυψε ξαφνικός "έρωτας";

Η ξαφνική "αγάπη" του Κου Ομπάμα για την Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με το γεγονός ότι "απετράπει" η περίφημη κάθοδος του "ξανθού" γένους στην χώρα μας μετά το "φιάσκο" της ΔΕΠΑ.