2017 έτος καμπής: Από το τέλος της νέας τάξης πραγμάτων της μετα-Σοβιετικής εποχής προς μια νέα παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφάλειας.

Το 2017 δείχνει ότι θα είναι μια πολύ σημαντική χρονιά για τον πλανήτη. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει γράφεται ιστορία και υπό αυτήν την έννοια όλες οι στιγμές είναι αναμφίβολα σημαντικές στο συνεχές του χρόνου και της εξέλιξης της. Η νέα αυτή χρονιά όμως, το 2017, δείχνει δυνητικά να είναι μια από εκείνες τις χρονιές όπου θα σημαδέψουν όχι μόνο την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, αλλά πιθανά και όλο αυτόν τον αιώνα... αν και το 2018 ίσως προκύψει ακόμα πιο δυναμικό.

Οι λόγοι που αυτή η χρονιά, το 2017 δηλαδή, προβλέπεται να μείνει έντονα χαραγμένη στην ιστορική μνήμη του μέλλοντος είναι πολλοί. Για να συμπυκνώσουμε όμως, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτή η χρονιά δείχνει να συγκεντρώνει πολύ ενέργεια και δυναμικά στοιχεία από διεργασίες πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές και γεωπολιτικές που εξελίσσονταν για σχεδόν μια δεκαετία ή κάπου από το 2008. Αλλά και δυναμικές επίσης που πάνε πολύ πίσω, σχεδόν από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα. Και το αμάλγαμα αυτής της συμπύκνωσης δεν είναι άλλο από την εξής διαπίστωση που τείνει να γίνει και συνειδητοποίηση: Ο ύστερος μεταπολεμικός και μετά Σοβιετικός κόσμος είναι μια παταγώδης αποτυχία! Με πιο απλά λόγια η πολλά βαριά εξαγγελθείσα νέα τάξη πραγμάτων (ΝΤΠ) όπως αυτήν την ανήγγειλε ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 90 δείχνει ότι φτάνει στο δραματικό της φινάλε.

Συνάντηση Ομπάμα - Μέρκελ στον Λευκό Οίκο και το ζήτημα της Ελλάδας. Οι μικρές λεπτομέρειες και η "άλλη γλώσσα" της διπλωματίας.

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου. Η Καγκελάριος της Γερμανίας επισκέπτεται τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Μια πολύ σημαντική συνάντηση που στην ατζέντα της είχε κρίσιμα ζητήματα όπως το θέμα της Ουκρανίας, θέματα παγκόσμιας ασφάλειας, την παγκόσμια οικονομία και ανάπτυξη.

Σημαντική σημασία βέβαια για την χώρα μας και το Ελληνικό ζήτημα το οποίο όπως φάνηκε ήταν ψηλά στην ατζέντα της συνάντησης. Σίγουρα για τους Αμερικάνους αλλά όχι και για τους Γερμανούς οι οποίοι μάλιστα προσπάθησαν να το υποβαθμίσουν. Πριν προχωρήσουμε όμως στο πως βγαίνει αυτό το συμπέρασμα και τους λόγους της στάσης αυτής της καγκελαρίου, ας δούμε πως αποτύπωσαν επιγραμματικά οι δύο ηγέτες τις θέσεις τους για το θέμα που μας ενδιαφέρει άμεσα.

9 μέρες μετά: "Επιχείρηση ψυχρής αποτίμησης" - η δολοφονία της Αμφιάλης και οι προεκτάσεις της.

Από την νεκρανάσταση του φασιστικού κτήνους και την πολιτική δολοφονία του Παύλου Φύσσα, οι μέρες πέρασαν και το μυαλό αρχίζει να “ψύχεται”. “Ψύχεται”; Η απάντηση είναι μάλλον όχι. Οι συναισθηματισμοί μπορεί όντως να καταλάγιασαν κάπως, οι καταστάσεις και οι εξελίξεις όμως συνεχίζουν να φορτίζουν το κλίμα μιας κοινωνίας που τελικά μουδιάζει μπροστά σε ένα άρτιο και πολυεπίπεδο διαχειριστικό επικοινωνιακό σύστημα το οποίο καταφέρνει να αποδομεί τις ουσίες των πραγμάτων. Τρεις στις τέσσερις ειδήσεις των ΜΜΕ αφορούν την χρυσή αυγή και τις εκφάνσεις του γεγονότος της αποτρόπαιης δολοφονίας, πολιτικής και επιμένουμε, του Παύλου Φύσσα.

Έτσι, η μια από τις μεγαλύτερες απεργιακές κινητοποιήσεις που βίωνε η χώρα πέρασε σε δεύτερο και τρίτο πλάνο. Η τρόικα ήταν και είναι εδώ φέρνοντας νέα μικρά ή μεγάλα πακέτα μέτρων. Οι Γερμανικές εκλογές έγιναν και το μήνυμα που διημείφθη ήταν να μην περιμένουμε καμιά σοβαρή αλλαγή στην πολιτική της Γερμανίας απέναντι στις πολιτικές του μνημονίου και της λιτότητας, νέα ρητορεία βέβαια που εκστομίστηκε από τους ίδιους σχηματισμούς που μέχρι πριν λίγο προπαγάνδιζαν, ως την ελπίδα μιας κοινωνίας που έβραζε, ότι τα πράγματα θα αλλάξουν και θα μοχλευθούν προς το καλύτερο μετά από αυτές τις εκλογές. Η “σκιά” του “κακού φασισμού”, κανείς σώφρων δεν θα διαφωνήσει με αυτόν τον χαρακτηρισμό, σκέπασε τα πάντα. Εντάξει το “εμπεδώσαμε” πια, είναι κακό πράγμα ο φασισμός...παρακάτω...

Το κτήνος νεκραναστήθηκε: Η πολιτική δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η εκκόλαψη του "φιδιού".

Παύλος Φύσσας. "Δεν ξεχνώ 2013"

Φαίνεται τελικά ότι 70 χρόνια μετά, αυτό που η ανθρωπότητα βίωσε κατά τον β' παγκόσμιο πόλεμο δεν έχει ξεπεραστεί. Παρά την ήττα τους τότε, ο ναζισμός και ο φασισμός σοβούσαν στην σκιά της ευημερίας του μεταπολεμικού κόσμου. Οι κοινωνίες αργά αλλά σταθερά πέφτανε στην λήθη της έπαρσης του νικητή εξοστρακίζοντας τις μνήμες εποχών που όλοι θέλανε να ξεχάσουν σαν μετά το ξύπνημα από έναν εφιάλτη. Κανείς δεν ήθελε να δεχθεί ότι οι ηττημένοι του δεύτερου μεγάλου πολέμου δεν θα αναγνώριζαν την ήττα τους. Όλοι πίστεψαν ότι το κακό νικήθηκε και ότι δεν θα τολμούσε να ξανά επιστρέψει... ο 34χρονος Παύλος Φύσσας πλήρωσε με την ζωή του αυτήν την λήθη, για την οποία όλοι μας με τον τρόπο που αναλογεί στον καθένα είμαστε υπεύθυνοι. Είναι άλλο ένα θύμα στα 65 εκατομμύρια χαμένων ψυχών του τελευταίου μεγάλου πολέμου, που συγκεκριμένες ανίερες ελίτ επέβαλαν στην ανθρωπότητα χρησιμοποιώντας σαν όργανα ηλίθιους και αλλόφρονες ημιμαθείς ανθρώπους με όχημα τον ολοκληρωτισμό.

Κίνα: Ένας νεοφιλελεύθερος γίγαντας “Φρανκενστάιν” με πήλινα πόδια; Μια προαναγγελθείσα οικονομική κρίση, οι γεωπολιτικές προεκτάσεις και η Ελλάδα.

Βρίσκεται το Κινέζικο θαύμα στο τέλος του; Η απάντηση είναι σαφής και καταφατική και αποτυπώνεται γλαφυρά σε έναν μεγάλο αριθμό δημοσιευμάτων κυρίως του ξένου τύπου αλλά και στις απόψεις πολλών διάσημων αναλυτών και οικονομολόγων.

 

  

Συναγερμός, μεγάλο... τείχος εν όψη.

Ο Πωλ Κρούγκμαν μάλιστα, γνωστός Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος, έγραψε πρόσφατα σε άρθρο του στους New York Times “Τα σημάδια είναι τώρα πια αδιάψευστα: Η Κίνα είναι σε μεγάλο μπελά. Δεν μιλάμε απλά για μια καθόδων “αναποδιά”, αλλά για κάτι πιο ουσιώδες και θεμελιώδες. Ο τρόπος του επιχειρείν, το οικονομικό σύστημα που οδήγησε για τρεις συναπτές δεκαετίες την χώρα σε μια εκπληκτική ανάπτυξη, έχει φτάσει πια στα όριά του. Και θα μπορούσε κάποιος να πει ότι το Κινέζικο μοντέλο είναι έτοιμο να συγκρουστεί με το δικό του μεγάλο τείχος (σ.σ Great Wall, Σινικό τείχος), το μόνο ερώτημα τώρα είναι πόσο άσχημη θα είναι αυτή η σύγκρουση!”

Μέρκελ: Εμπάργκο όπλων και κυρώσεις για την Αίγυπτο - Οι μεγάλες γεωπολιτικές προεκτάσεις πίσω από μια "μικρή" δήλωση.

Την απαγόρευση πώλησης όπλων στην Αίγυπτο στο πλαίσιο μιας συντονισμένης αντίδρασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη βία που μαστίζει τη χώρα προτείνει η Γερμανία.

Μιλώντας στο γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό ZDF η Merkel είπε πως οι εξαγωγές όπλων «θα πρέπει να υπόκεινται σε μέτρα που δείχνουν ξεκάθαρα το σκεπτικισμό μας σε σχέση με όσο συμβαίνουν στην Αίγυπτο αυτή τη στιγμή». «Όσο περίπλοκη και να είναι η πολιτική κατάσταση, η βία δεν αποτελεί λύση», πρόσθεσε. «Κανείς, είτε ανήκει στο στρατό, είτε όχι, δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί βία κατά των πολιτών».

...και ίσως θα ήθελε να συμπληρώσει ότι η οικονομική βία κατά των πολιτών και η εξαθλίωση των λαών μέσω των πολιτικών λιτότητας και των μνημονίων είναι επιτρεπτή, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...

Αλήθεια όμως, γιατί η Γερμανία κάνει αυτήν την πρόταση για την Αίγυπτο; Πως ξάφνου και σε αντίθεση με τα όσο μας έχει συνηθίσει η Γερμανική εξωτερική πολιτική, ενεργοποιείται εντόνως στα πράγματα της λεγόμενης Αραβικής άνοιξης; Έχει συμφέροντα η Γερμανία στην Βόρειο Αφρική και την Μέση Ανατολή και πως και σε τι βαθμό έχει εμπλακεί στα τεκταινόμενα αυτών των περιοχών; Σχετίζεται η Γερμανία με την λεγόμενη ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την δημιουργία ενός σύγχρονου χαλιφάτου στον Μουσουλμανικό κόσμο; Οι απαντήσεις που μπορούμε να λάβουμε σε αυτά τα ερωτήματα είναι κρίσιμες και έχουν τεράστιο γεωπολιτικό αντίκτυπο για την σταθερότητα και την ασφάλεια της Μεσογείου. Και προφανώς οι δυναμικές που δημιουργούνται σε αυτό το επίπεδο από τις δραστηριότητες της “φίλου και σωτήριας” χώρας δεν είναι καθόλου θετικές για εμάς, αλλά πιθανά ακόμα και για όλον τον κόσμο! Και δεν πρόκειται για συνωμοσιολογία. Δεδομένα, γεγονότα και καταστάσεις που προκύπτουν εξ αντανακλάσεως από αποτελέσματα πραγμάτων μαρτυρούν ότι κάτι τέτοιο όχι μόνο υφίσταται αλλά έχει ήδη ξεκινήσει και συντελείται.