2017 έτος καμπής: Από το τέλος της νέας τάξης πραγμάτων της μετα-Σοβιετικής εποχής προς μια νέα παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφάλειας.

Το 2017 δείχνει ότι θα είναι μια πολύ σημαντική χρονιά για τον πλανήτη. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει γράφεται ιστορία και υπό αυτήν την έννοια όλες οι στιγμές είναι αναμφίβολα σημαντικές στο συνεχές του χρόνου και της εξέλιξης της. Η νέα αυτή χρονιά όμως, το 2017, δείχνει δυνητικά να είναι μια από εκείνες τις χρονιές όπου θα σημαδέψουν όχι μόνο την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, αλλά πιθανά και όλο αυτόν τον αιώνα... αν και το 2018 ίσως προκύψει ακόμα πιο δυναμικό.

Οι λόγοι που αυτή η χρονιά, το 2017 δηλαδή, προβλέπεται να μείνει έντονα χαραγμένη στην ιστορική μνήμη του μέλλοντος είναι πολλοί. Για να συμπυκνώσουμε όμως, αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτή η χρονιά δείχνει να συγκεντρώνει πολύ ενέργεια και δυναμικά στοιχεία από διεργασίες πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές και γεωπολιτικές που εξελίσσονταν για σχεδόν μια δεκαετία ή κάπου από το 2008. Αλλά και δυναμικές επίσης που πάνε πολύ πίσω, σχεδόν από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα. Και το αμάλγαμα αυτής της συμπύκνωσης δεν είναι άλλο από την εξής διαπίστωση που τείνει να γίνει και συνειδητοποίηση: Ο ύστερος μεταπολεμικός και μετά Σοβιετικός κόσμος είναι μια παταγώδης αποτυχία! Με πιο απλά λόγια η πολλά βαριά εξαγγελθείσα νέα τάξη πραγμάτων (ΝΤΠ) όπως αυτήν την ανήγγειλε ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 90 δείχνει ότι φτάνει στο δραματικό της φινάλε.

"Νέα τάξη" και "παγκοσμιοποίηση" - από τον ιστορικό προσδιορισμό αυτών των εννοιών στις θεωρίες συνωμοσίας και τον άγνωστο μύθο του Νεμρώδ

Όλοι έχουμε ακούσει τις λέξεις "νέα τάξη πραγμάτων" και "παγκοσμιοποίηση" και στους περισσότερους το μυαλό τους πάει στην συνομωσιολογία. Όχι άδικα, γιατί η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι όροι συνοδεύονται πολλές φορές από διάφορες θεωρίες οι οποίες φαντάζουν "υπερβολικές". Συχνά έχουν περιεχόμενο καταστροφολογικό για την ανθρωπότητα και τις κοινωνίες προκαλώντας έτσι φόβο και τρόμο στους εύπιστους και σαρκασμό ή κυνική περιφρόνηση στους σκεπτικιστές.

Η αλήθεια όμως στην πραγματικότητα είναι ότι αυτοί οι δύο όροι δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με θεωρίες συνωμοσίας. Τουναντίον, έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στην ιστορία του νεότερου πολιτισμού από πολιτικούς, ιστορικές προσωπικότητες και διανοούμενους. Η επιστήμη της ιστορίας τους υιοθέτησε, εξειδικεύοντας τους ωστόσο ως όρους συναφείς με την πολιτική και ιστορική τους έννοια και διαχωρίζοντας τους από διάφορους συσχετισμούς με τις θεωρίες συνωμοσίας.