Το κτήνος νεκραναστήθηκε: Η πολιτική δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η εκκόλαψη του "φιδιού".

Παύλος Φύσσας. "Δεν ξεχνώ 2013"

Φαίνεται τελικά ότι 70 χρόνια μετά, αυτό που η ανθρωπότητα βίωσε κατά τον β' παγκόσμιο πόλεμο δεν έχει ξεπεραστεί. Παρά την ήττα τους τότε, ο ναζισμός και ο φασισμός σοβούσαν στην σκιά της ευημερίας του μεταπολεμικού κόσμου. Οι κοινωνίες αργά αλλά σταθερά πέφτανε στην λήθη της έπαρσης του νικητή εξοστρακίζοντας τις μνήμες εποχών που όλοι θέλανε να ξεχάσουν σαν μετά το ξύπνημα από έναν εφιάλτη. Κανείς δεν ήθελε να δεχθεί ότι οι ηττημένοι του δεύτερου μεγάλου πολέμου δεν θα αναγνώριζαν την ήττα τους. Όλοι πίστεψαν ότι το κακό νικήθηκε και ότι δεν θα τολμούσε να ξανά επιστρέψει... ο 34χρονος Παύλος Φύσσας πλήρωσε με την ζωή του αυτήν την λήθη, για την οποία όλοι μας με τον τρόπο που αναλογεί στον καθένα είμαστε υπεύθυνοι. Είναι άλλο ένα θύμα στα 65 εκατομμύρια χαμένων ψυχών του τελευταίου μεγάλου πολέμου, που συγκεκριμένες ανίερες ελίτ επέβαλαν στην ανθρωπότητα χρησιμοποιώντας σαν όργανα ηλίθιους και αλλόφρονες ημιμαθείς ανθρώπους με όχημα τον ολοκληρωτισμό.

Αυτοί οι ηλίθιοι και αλλόφρονες ημιμαθείς άνθρωποι, τουλάχιστον οι περισσότεροι, μπορεί να παύθηκαν με τον πόλεμο που οι ίδιοι δημιούργησαν, οι πραγματικοί όμως υποκινητές όχι μόνο επιβίωσαν αλλά φόρεσαν τον μανδύα της δημοκρατίας, του κοινωνισμού και οτιδήποτε άλλο τους βόλευε προκειμένου να διατηρήσουν τις θέσεις ισχύος τους, μα κυριότερα τον μεγάλο τους πλούτο. Επωφελήθηκαν μάλιστα από την ανοικοδόμηση του κατεστραμμένου κόσμου μεγαλώνοντας τον πλούτο τους από το χρήμα των ίδιων των νικητών που έρεε γενναιόδωρα τα πρώτα εκείνα μεταπολεμικά χρόνια. Και ω ναι, για παν ενδεχόμενο φρόντισαν να κρατήσουν σπέρματα του κτήνους για να το αναστήσουν όποτε τους χρειαστεί, έτσι απλά, επειδή "κακές μέρες" μπορεί να ξαναέρθουν και οι "βρομιάρηδες χοντροχωριάτες" θα θελήσουν μέρος του "δίκαιου κληρονομικού" τους πλούτου... ε, και δοθείσας "ευκαιρίας" να πάρουν και την ρεβάνς για να φτιάξουν τον κόσμο όπως "πρέπει να είναι"!

Γράφημα με τις απώλειες του 2ου παγκοσμίου πολέμου-κάντε κλικ για μεγέθυνση.

Ας μην γελιόμαστε, ο δεσποτισμός είναι τόσο παλιός όσο η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού. Το αντίδοτο υπήρξε και συνεχίζει να είναι η Δημοκρατία. Κάθε φορά λίγο και περισσότερο δημοκρατία, λίγο και λιγότερο δεσποτισμός. Έτσι και σήμερα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρώπη ή μάλλον για να το θέσουμε και σε ένα άλλο επίπεδο που έχει τα νοήματά του, ακόμα και σε όλον τον κόσμο λοιπόν της παραπαίουσας πια περίφημης νέας τάξης πραγμάτων, το διακύβευμα είναι ξανά για άλλη μια φορά το ίδιο το αντίδοτο, δηλαδή η δημοκρατία και μάλιστα περισσότερη δημοκρατία.

Στα δικά μας όμως. Μην έχουμε αυταπάτες, το περίφημο αυγό του φιδιού εκκολάφτηκε για άλλη μια φορά. Το τσόφλι έσπασε και το φίδι έχει προβάλει και αυτό που θέλει για να μεγαλώσει είναι τροφή, βία, είτε αυτή είναι κοινωνική, είτε είναι οικονομική, είτε είναι πολιτική ή είτε είναι πραγματική. Η θεωρία των δύο άκρων έρχεται στην κατάλληλη στιγμή ως η πολιτική βία που θα δώσει το μητρικό γάλα, την πρώτη πολύτιμη τροφή στο φίδι αυτό... μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν, οι έχοντες την πατρότητα αυτής της "θεωρίας" είναι μέρος του συμπλέγματος που υποκινούν και κινούν τα πράγματα προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Το διάγγελμα του πρωθυπουργού ότι δεν θα επιτρέψει τον ναζισμό και ότι θα προστατέψει την δημοκρατία, καταντά να είναι θρασύτατα και επαίσχυντα υποκριτικό την στιγμή που αυτές οι θεωρητικές ηλιθιότητες των δύο άκρων, αλλά και άλλων φληναφημάτων, εκφέρονται όχι μόνο από το ευρύτερο κυβερνητικό ή κομματικό του περιβάλλον, αλλά και από τον πολύ στενό του κύκλο, όπως και πιο συγκεκριμένα, από τον φίλο και συμβούλου του Χρύσανθο Λαζαρίδη, αλλά και πολλών άλλων, μεταξύ των οποίων και του επίσης φίλου του και "μαχητικού" Φαήλου Κρανιδιώτη.

Αλλά αυτά ως δράση και ως "φάρμακα" εναντίωσης ή απαγόρευσης του φασισμού, οι προαναφερθείς μορφές βίας δηλαδή - γιατί κάθε μονοσήμαντη πράξη πολιτική ή κοινωνική με επιθετικό ή "θερμόαιμο" πρόσημο καταλήγει ως είδος "βολικής" βίας για κάθε μορφή άκρου, για κάποιον λοιπόν που θέλει να αντιμετωπίσει το φίδι, όχι απλά ασπιρίνες είναι, αλλά δηλητήρια που θα στραφούν ενάντια στον ίδιο τον "ιατρό". Δεν το λέει κανείς άλλος, το υπαγορεύει η ίδια η σοφία της ιστορίας. Είπαμε, το μοναδικό και αποτελεσματικό αντίδοτο είναι η περισσότερη δημοκρατία. Το να τεθεί εκτός μάχης η χρυσή αυγή ως ο φορέας του κτήνους που νεκρανάστησε η οικονομική κρίση, μέσω των λογικών της επιβολής κυρώσεων ή ενδεχομένως και τοποθέτησής της εκτός νόμου, είναι ημίμετρα που στο τέλος της ημέρας θα επιδεινώσουν την ρευστότητα των πραγμάτων των τελευταίων ημερών, οδηγώντας μάλιστα την κοινωνία και τον πολιτικό κόσμο σε πραγματικά αχαρτογράφητα ύδατα. Το φίδι θα πληγωθεί για λίγο στο σώμα του, θα αντισταθεί και θα δαγκώσει άσχημα, αλλά στο τέλος θα τραφεί από το αίμα των ίδιων του των πληγών και όχι μόνο θα επιβιώσει αλλά θα μεγαλώσει κιόλας και ενδεχομένως θα "αλλάξει δέρμα" μεταμορφώνοντας τον εαυτό του σε κάτι άλλο... τι νομίζεται; Είναι χαζές οι ελίτ; Το είπε και ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, στον Σκαϊ ιδιοκτησίας του Γιάννη Αλαφούζου γόνος της οικογένειας εφοπλιστών Αλαφούζου, μιλώντας για μια "σοβαρή" χρυσή αυγή...

Πρέπει να επιφέρεις ακαριαίο χτύπημα στο κεφάλι του φιδιού αν θέλεις να ξεμπερδέψεις. Και αυτό γίνεται με δύο τρόπους: ή βρίσκεις τους πραγματικούς υποκινητές, αυτές τις ανίερες ελίτ δηλαδή που όμως είναι καλά κριμένες και το κόστος για να τις παύσεις είναι μεγάλο ή προχωράς τάχιστα σε πολιτικές ανακούφισης από την κρίση με άμεση αποκατάσταση της εθνικής αξιοπρέπειας- κυριαρχίας και περισσότερη δημοκρατία. Υποχρεώνοντας έτσι τις ελίτ αυτές σε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, δηλαδή περισσότερη και πραγματική δικαιοσύνη, διαφάνεια, εξυγίανση και βελτίωση του συστήματος κοινωνικής και πολιτικής αντιπροσώπευσης ή ακόμα και τομές στο πολίτευμα με υιοθέτηση χαρακτηριστικών άμεσης δημοκρατίας.

Προαπαιτούμενο για αυτόν τον δεύτερο και σώφρον δρόμο, γιατί κάθε άλλος πιθανά περνάει από μεγάλους κύκλους αίματος, καταρχήν σε κοινωνικό επίπεδο είναι η πλειοψηφούσα ενεργητική και δραστήρια κοινωνική σύμπνοια με κινητοποιήσεις αλληλεγγύης μη βίας. Σε ατομικό επίπεδο και ίσως το σημαντικότερο, αλλαγή στον τρόπο σκέψης του καθενός και απαγκίστρωση από αγκυλώσεις και ταμπέλες που δημιουργηθήκαν από την περίοδο της λήθης ή που προκαλούν ηλίθια αντανακλαστικά βγαλμένα από την ηχώ του εμφυλίου και της δεκαετίας του 1960. Σε πολιτικό επίπεδο και σε ότι αφορά κάποιες, το κατά δύναμιν, σώφρονες ελίτ - υπάρχουν μην τα ισοπεδώνουμε όλα, ξεπέρασμα των κομματικών ιδεολογικών στεγανών ή έστω περιορισμός της ξύλινης "ρητορείας της ταμπέλας" και άμεσος σχηματισμός συμμαχίας ανάμεσα στις υγιής δυνάμεις της αστικής και κοινωνικής δημοκρατίας με αυτές της λαϊκής δημοκρατίας.

Ιδίως αυτό το τελευταίο είναι και ο μεγάλος φόβος του φασισμού. Μην απορούμε λοιπόν γιατί καλλιεργείται εντέχνως από τους περισσότερους πολιτικούς αλλά και τα συστημικά ΜΜΕ ο λεγόμενος κοινωνικός αυτοματισμός με αποκορύφωμα αυτής της πρακτικής τα αντανακλαστικά που προκάλεσε στην κοινωνία το "μαύρο" της ΕΡΤ. Η συμμαχία αυτή που σε πολλούς μπορεί να φαντάζει από ιδιότυπη και ακατόρθωτη ως και γελοία, έγινε ωστόσο σε γιγάντια κλίμακα στον τελευταίο μεγάλο πόλεμο. Μπορεί να γίνει και σήμερα ή μάλλον αυτή είναι η ιστορική επιταγή λόγω και της ιστορικής μας κληρονομιάς. Τότε, μπορεί η συμμαχία αυτή να έγινε ίσως καθυστερημένα, υπήρχε το άλλοθι ότι "δεν ήξεραν", σώθηκε όμως ο κόσμος με μεγάλο ωστόσο κόστος (λόγω αυτής της καθυστέρησης). Σώθηκε όμως. Σήμερα δεν υπάρχει άλλοθι, δεν μπορεί κανείς να πει "δεν ήξερα". Μην περιμένουμε βέβαια ότι τα λάβαρα της χρυσής αυγής θα κυριαρχήσουν την χώρα και ότι θα μας επιβληθεί να χαιρετάμε ναζιστικά. Απλά γιατί κάτι τέτοιο δεν θα "εξυπηρετούσε", αφού θα έθετε την χώρα εκτός ΕΕ και άμεσα απομονωμένη από τον διεθνοποιημένο κόσμο. Η χρυσή αυγή είναι το όχημα για κάτι πολύ πιο "εκμοντερνισμένο" μα και συνάμα ύπουλο. Όπως είπαμε και πιο πάνω, το φωτογράφισε έστω και αμυδρά ο Μπάμπης...

Ευθύνες για την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα αλλά και δυνητικά για μεγάλο μέρος της Ευρώπης έχει και η "Γερμανοποιημένη" Ευρωπαϊκή ένωση... εύλογοι οι συνειρμοί νεο-ναζισμού και Γερμανίας... όχι προς θεού, κανείς δεν μιλάει για θεωρίες συνωμοσίας, άσχετα αν καμιά φορά βέβαια σε αυτόν τον παράλογο πια κόσμο οι πιο λογικές εξηγήσεις δείχνουν να είναι αυτές που δίνουν... οι θεωρίες συνωμοσίας. 

Και μια και μιλάμε για ΕΕ, Ευρώπη, φασισμό και ναζισμό, το παρακάτω σκίτσο χωρίς σχόλιο και ακολούθως κάποια πολύ ενδιαφέροντα λόγια...

Του Carlos Latuff από La Privata Repubblica

"Όσον αφορά την Γερμανία, η ελπίδα και επιδίωξη μου επικεντρώνεται στο να της εξασφαλίσω μια ημέρα την οικονομική αυτάρκεια και ανεξαρτησία εντός ενός ζωτικού χώρου, εκτάσεως αναλόγου προς τον πληθυσμό της. Ένας μεγάλος λαός για να επιβιώσει και να αναπτυχθεί, χρειάζεται αναλόγως μεγάλες εκτάσεις."

"Υπήρξα η έσχατη ελπίδα της Ευρώπης. Αυτή απεδείχθει ωστόσο ανίκανη να ανασυγκροτηθεί με εθελοντική μεταρρύθμιση. Υπήρξε ανένδοτη απέναντι στην πειθώ και στο ελπιδοφόρο μήνυμα μου. Προκειμένου να την πειθαναγκάσω, υποχρεώθηκα να καταφύγω στην βία. Η Ευρώπη είναι δυνατόν να οικοδομηθεί μόνο επάνω στα θεμέλια ερειπίων. Όχι ερειπίων υλικής μορφής, αλλά επί των ερειπίων των εγκαθιδρυμένων συμφερόντων και των οικονομικών συνεργασιών, επί της συντριβής της πνευματικής ακαμψίας και των διεστραμμένων προκαταλήψεων, της παρελθοντολογικής ιδιοσυστασίας και της νοητικής τελματώσεως. Η Ευρώπη πρέπει και οφείλει να διαμορφωθεί για το κοινό συμφέρον όλων των Αρίων Εθνών, μη υπολογίζοντας τα άτομα."

Από την πολιτική διαθήκη του Χίτλερ (1945) όπως την υπαγόρεψε στην γραμματέα του λίγο πριν το τέλος του στο γνωστό καταφύγιο.

444©