Η εικόνα του πολιτικού κόσμου προς τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015: Καβαλάρηδες πάνω σε αφηνιασμένα άλογα. Πέφτεις ή πυροβολείς το άλογο;

Σχεδόν πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που η χώρα μπήκε σε μια καταστρεπτική περιδίνηση, σε μια συνεχή και βασανιστική ελεύθερη πτώση της κοινωνίας και των ανθρώπων της. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε διυλίσει τον κώνωπα για το τις πταίει. Οι διαπιστώσεις πολλές. Μα ο πανδαμάτωρ χρόνος δείχνει να έχει κάνει την δουλειά του και να οδηγεί το απαύγασμα αυτών των διαπιστώσεων σε μια απλή πραγματικότητα, σε μια απλή αλήθεια που δείχνει να παίρνει διαστάσεις κοινωνικής χιονοστιβάδας και η οποία μάλιστα εμπεριέχει και την πολυπόθητη λύση για την κρίση στην χώρα. Διαφθορά και διαπλοκή! Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Και η λύση; Μα η δικαιοσύνη και κατ'επέκταση η κάθαρση.

Από την "θεωρία των δύο άκρων" στην θεωρία του αριστερού άκρου - τις πταίει με τον εξοστρακισμό της χρυσής αυγής;

Υπάρχει μια άποψη που λέει να μην ανησυχούμε, ότι δηλαδή η θεωρία των δύο άκρων ως η επιχειρούμενη μεταμόρφωσή της σε θεωρία του αριστερού άκρου έχει μικρή ζωή. Κατά την ίδια πάντα άποψη, θα έρθει και θα φύγει ως ρητορικό προεκλογικό δίλημμα για να κατευθύνει απλά το "απολωλό" κοπάδι της χρυσής αυγής, τώρα που αυτή απαξιώθηκε στα μάτια των μετριοπαθών ψηφοφόρων της, πίσω στο μαντρί της Νέας Δημοκρατίας. Παραπέρα δεν μπορεί να πάει γιατί θα υποστεί μεγάλες πιέσεις από την διεθνή σκηνή και κοινή γνώμη. Και αυτό γιατί και πέραν θεμάτων νομιμότητας της ίδιας της Ευρωαριστεράς που αντανακλαστικά θα τεθούν, αν ενταθεί αυτή η θεωρία μπορεί δυνητικά να προκαλέσει τέτοιες αστάθειες στην χώρα που θα μπορούσε να υποσκάψει μέχρι και την Ευρωπαϊκή της "προοπτική". Σαφώς είναι μια Μακιέβελη πιθανότητα που προβληματίζει ακόμα και τους γενεσιουργούς αυτής της ηλίθιας θεωρίας, έστω και αν οπορτουνιστικά μεν, παίζουν με την φωτιά δε. Πάντα κατά μια άποψη.