Συνάντηση Ομπάμα - Μέρκελ στον Λευκό Οίκο και το ζήτημα της Ελλάδας. Οι μικρές λεπτομέρειες και η "άλλη γλώσσα" της διπλωματίας.

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου. Η Καγκελάριος της Γερμανίας επισκέπτεται τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Μια πολύ σημαντική συνάντηση που στην ατζέντα της είχε κρίσιμα ζητήματα όπως το θέμα της Ουκρανίας, θέματα παγκόσμιας ασφάλειας, την παγκόσμια οικονομία και ανάπτυξη.

Σημαντική σημασία βέβαια για την χώρα μας και το Ελληνικό ζήτημα το οποίο όπως φάνηκε ήταν ψηλά στην ατζέντα της συνάντησης. Σίγουρα για τους Αμερικάνους αλλά όχι και για τους Γερμανούς οι οποίοι μάλιστα προσπάθησαν να το υποβαθμίσουν. Πριν προχωρήσουμε όμως στο πως βγαίνει αυτό το συμπέρασμα και τους λόγους της στάσης αυτής της καγκελαρίου, ας δούμε πως αποτύπωσαν επιγραμματικά οι δύο ηγέτες τις θέσεις τους για το θέμα που μας ενδιαφέρει άμεσα.

Τηλεφώνημα Ομπάμα σε Τσίπρα: Ένας αναπάντεχος σύμμαχος;

Είναι μεγάλης πολιτικής και γεωπολιτικής αξίας το τηλεφώνημα του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα στον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα με την ευκαιρία της εκλογικής νίκης του τελευταίου.

Για να ξέρουμε τι λέμε, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τηλεφωνεί στον κάθε νεοεκλεγέντα αρχηγό κράτους για να τον συγχαρεί. Τυπικά, συνηθίζεται και όχι πάντα, η αποστολή ενός σύντομου ευχετηρίου τηλεγραφήματος.

Στην πρόθεση των ΗΠΑ να σταθούν αρωγός στην προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να ξεφύγει από την πολιτική της λιτότητας στάθηκε ο κύριος Ομπάμα συμπληρώνοντας ότι και η Ευρώπη πρέπει να ξεφύγει από την πολιτική λιτότητας, κάτι που έκαναν και οι ΗΠΑ, και να υιοθετήσει μια ισχυρή αναπτυξιακή ατζέντα.

Η εικόνα του πολιτικού κόσμου προς τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015: Καβαλάρηδες πάνω σε αφηνιασμένα άλογα. Πέφτεις ή πυροβολείς το άλογο;

Σχεδόν πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που η χώρα μπήκε σε μια καταστρεπτική περιδίνηση, σε μια συνεχή και βασανιστική ελεύθερη πτώση της κοινωνίας και των ανθρώπων της. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε διυλίσει τον κώνωπα για το τις πταίει. Οι διαπιστώσεις πολλές. Μα ο πανδαμάτωρ χρόνος δείχνει να έχει κάνει την δουλειά του και να οδηγεί το απαύγασμα αυτών των διαπιστώσεων σε μια απλή πραγματικότητα, σε μια απλή αλήθεια που δείχνει να παίρνει διαστάσεις κοινωνικής χιονοστιβάδας και η οποία μάλιστα εμπεριέχει και την πολυπόθητη λύση για την κρίση στην χώρα. Διαφθορά και διαπλοκή! Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Και η λύση; Μα η δικαιοσύνη και κατ'επέκταση η κάθαρση.

Ένας κόσμος που αλλάζει: Από τον "δημοσιονομικό γκρεμό" των ΗΠΑ στο τέλος της νέας τάξης πραγμάτων και ο αθέατος ενδο-καπιταλιστικός ιδεολογικός πόλεμος.

15 Σεπτεμβρίου 2008, μουδιασμένη η παγκόσμια κοινή γνώμη ακούει για την μεγαλύτερη, όπως χαρακτηρίστηκε, χρεοκοπία χρηματοπιστωτικού ιδρύματος. Η Λίμαν Μπράδερς (Lehman Brothers) στις ΗΠΑ καταρρέει και καταφεύγει στο πτωχευτικό δίκαιο της χώρας. Το δραματικό κορύφωμα μιας διαδικασίας που ξεκίνησε κάπου το 2006 ή το 2007 σηματοδοτώντας την πρώτη μεγάλη οικονομική κρίση του 21ου αιώνα. Για πολλούς εφάμιλλη με αυτήν του 1929, όχι άδικα. Οι εξελίξεις ραγδαίες και σαν ντόμινο απλώνονται σε όλη την υφήλιο, για να φτάσουμε μόλις ένα χρόνο μετά να μιλάμε ακόμα και για κρίση εθνικών χρεών με πυρήνα τις χώρες της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Ο κόσμος πια δεν είναι ο ίδιος. Μια εποχή ρευστότητας και αβεβαιότητας ανατέλλει και το διακύβευμα δεν είναι άλλο παρά το ίδιο το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας, περισσότερο όμως το ποιο θα είναι το οικονομικό μοντέλο που θα διαδεχθεί ή θα επικρατήσει σε απάντηση της μέχρι τώρα πορείας.